یه فیلترشکن توپ واسه اورکات. به زودی درباره فیلترینگ می نویسم. 

هی... با توام. سلام. آهای... چرا جواب سلامو نمیدی؟ خب نده، به درک...! اصلآ خیلی وقته بی خیالت شده ام!حالام که اومدم سراغت واسه اینه که خیلی پررو شدی! میدونی... یواش یواش دیگه داری حالمو به هم میزنی "جوان نسل سومی"!! این مزخرفترین عبارتیه که توی عمرم شنیده م. حرصمو درمیاره! یعنی تو داری حرصمو در میاری. دیگه شورشو در آوردی. با اون شلوار لی مسخرت که کم مونده سر بخوره از تنت در آد. خیلی دیگه لوس شدی. خیلی بیحالی. فاز نمیدی اصلآ. نه... از لباس پوشیدنت هم معلومه دیگه امسال حال و حوصله هیچی رو نداری. با اون مانتوی صورتیت شکل پلنگ صورتی شدی که از "بازرس دودو" رودست خورده! آویزونی، میدونی... آویزون!

کله خر! گوش میکنی؟! با توام. این چند روز رو بهت وقت میدم که فکر کنی. گوش کن: "فکر کنی"!به چیزای درست حسابی هم فکر کنی. اگه اسمشو بگم عصبانی میشی. ولی راهنماییت میکنم: ممکنه مهمتر از اونی باشه که هر روز باهاش میری کافی شاپ و آره و اینا...!

دربارش با هم بیشتر حرف میزنیم کله پوک!

در صحنه ای از فیلم زیبای "زیر نور ماه " وقتی رییس مدرسه دینی با نوگراییها ـ و به زعم خودش جلف بازیها ـ ی طلاب جوان روبرو می شود رو میکند به معاونش و میگوید:"کجای کار اشتباه کردیم نمی دونم!". و ما مدام ـ ازخودمان البته! ـ میپرسیم که به راستی چرا حکومت دینی با این همه هزینه ای که کرده و با در اختیار داشتن این همه تریبون و رسانه نتوانسته است جوانانش را آن گونه که ایده آلش است، تربیت کند؟ آیا این جوانان هستند که بر خلاف خواسته های حکومت عمل میکنند یا انتظارات نظام جمهوری اسلامی از نسل جدیدش با سمت و سوی حرکت تمدن بشری همخوانی ندارد؟