بچه که بودم نمی‌دانم در کدام کلاس دوره راهنمایی در انشایی درباره تهاجم فرهنگی از "رپ" که مد روز بود اعلام انزجار کردم و نوشتم: "رپ به معنی پوچ، توخالی و بی‌محتوا می‌باشد" و بعد یک جمله معترضه‌ای به آن اضافه کردم که آن زمان خیلی به نظرم جالب و جسورانه آمد: "اگر باور ندارید به فرهنگ لغات انگلیسی به فارسی مراجعه کنید!" معلم انشا و همکلاسی‌هایم را نمی‌دانم، ولی خود من هیچ‌وقت به دیکشنری نگاه نکردم بدانم این مترادف که در یک روزنامه‌ای آن را خوانده بودم‌ چقدر درست است. روزگار هم گذشت و عوض شد تا امروز که چند سالی از آن دوران می‌گذرد و رپ دیگر فحش ناموس نیست. حالا همه می‌دانیم رپ به نوعی از موسیقی گفته می‌شود. به لطف تکنولوژی هم انواع و اقسامش را ـ از خارجه‌ای و فارسی‌اش گرفته تا ترکی‌ آذری! ـ شنیده‌ایم و می‌شنویم. ولی آن‌چه که باعث نوشتن این پست و مقدمه طولانی‌اش شد، نه افاضات در باب موسیق و مد، بلکم حیرتی است که از دیروز به آن دچار شده‌ام. دوستی ـ از آن قماش آدمیزاد که قبل از سلام سوال می‌کنند جدید چی داری؟! ـ  آهنگی را برایم بلوتوث کرد که به قول شاعر از هر طرف که رفتم بر حیرتم بیفزود! یک آهنگ ۳ دقیقه‌ای رپ فارسی با صدای استریو و کیفیت فوق‌العاده پر از فحش‌های معمول و غیرمعمول که رپری در مذمت رپر لابد رقیب سروده و اجرا کرده بود. آهنگ مذکور هیچ چیز از آهنگ‌های معمول رپ فارسی که این روزها این‌ور و آن‌ور به گوش‌مان می‌خورد کم نداشت و به اندازه قریب به اتفاق آن‌ها بلکم بیشتر برای سر هم کردن خزعبلاتش زحمت حرفه‌ای کشیده شده بود. آن‌چه که اما مستوجب حیرت شد این‌که آهنگ کذایی در سرعین خودمان ضبط شده بود و خواننده هم از بچه‌های همین‌جا بود و در متن آهنگ هم چند جایی اسم سرعین می‌آمد جهت تاکید بر این‌که رپر مجری در سرعین تک است و فلانی ـ که اتفاقاْ او هم بچه سرعین است! ـ جوجه‌رپری بیشتر نیست. و من از دیروز تا حالا هی دنبال یک دیوار مناسب می‌گردم که این کله‌ام را از فرط حیرت در کار بروبچس این دیار بر آن بکوبم متلاشی شود برود پی کارش!