تقویم روی میزم کار اردشیر رستمی است. با طراحی‌های خودش و شعرهایی از شاعران ایران و جهان برای طرح هر ماه. امشب که خرداد لعنتی را به طرف تیرماه ورق زدم این شعر فروغ را نوشته بود:

با من بیا
با من به آن ستاره بیا
به آن ستاره بیا که هزاران سال از انجماد خاک و مقیاس‌های پوچ زمین دور است
و هیچ‌کس در آن‌جا
از روشنی نمی‌ترسد
من در جزیره‌های شناور به روی آب نفس می‌کشم
من در جستجوی قطعه‌ای از آسمان پهناور هستم
که از تراکم اندیشه‌های پست تهی باشد