ماجرای شیرازی ما وارد دور تازه‌ای شد. تشکر می‌کنم از آ‌ن‌ها که بودند و آن‌ها که تبریک گفتند و از بقیه نیز. تفصیل ماجرا را این‌جا از زبان "حیات یولداشیم" می‌توانید بخوانید.

عکس را گذاشتم که بدانید این وبلاگ‌صاحاب مثل قدیم‌ها به وقت‌کشی ادامه خواهد داد. این غم نان و این‌ها هم که بالا گفتم ضرورت قافیه بود و جدی‌اش نگیرید. کلاً برمی‌گردیم گل نسرین بچینیم. حالا ببینید کی گفتم!